Starfsfólk Stórutjarnaskóla – Ætluðu til Edinborgar en enduðu í Póllandi

0
1369

Starfsmenn Stórutjarnaskóla á leið til Edinborgar eftir páska í náms- og kynnisferð voru afar ósáttir þegar í ljós kom fjórum dögum fyrir brottför að ekkert pláss væri fyrir þá í vél á vegum ferðaskrifstofunnar Trans Atlantic. Ferðin hafði verið greidd fyrir þó nokkru síðan og starfsfólk skipulagt ferðina allan veturinn. Hópnum, sem í voru 26 manns, var í staðinn boðið að fljúga til Gdansk í Póllandi. Skólastjórinn Ólafur Arngrímsson, segir í viðtali við DV í gær að viðskiptum verði beint annað í framtíðinni.

„Framkvæmdastjóri Trans Atlantic hringdi í mig á laugardagsmorgni fyrir páska, en við áttum flug út á miðvikudeginum eftir páska og tjáði mér að því miður kæmumst við ekki með í þessa ferð sem við vorum búin að undirbúa allan veturinn,“ Hann kveðst hafa fengið þær skýringar að ferðaskrifstofan hefði verið svikin um leiguvél þar sem hún hefði þurft að fara í viðhaldsþjónustu.

Ferðaskrifstofan hafi þá farið í að reyna að útvega aðra vél og fengið eina frá Icelandair, sem ekki hafi rúmað alla þá sem ætluðu til Edinborgar.

„Ekki veit ég um sannleiksgildið í þessu en þetta er það sem mér var sagt,“ segir Ólafur og kveðst hafa vitað að starfsfólk Lundarskóli á Akureyri hafi einnig verið á leið út til Edinborgar í sömu erindagjörðum og fengið sæti í vélinni. „Þau komust í ferðina svo ég vildi fá að vita af hverju við hefðum ekki komist en fékk þá loðin svör sem ég efast um að hafi staðist skoðun.“

Ljóst var að þá voru góð ráð dýr enda fyrirvarinn stuttur. Starfsfólki Stórutjarnaskóla var boðið upp á endurgreiðslu, eða að fara til Gdansk í Póllandi. „Þá fór ég nú bara að hlæja, en ég dreg það til baka því Pólland er fínasta land. En hann bauð okkur að fara til Póllands og hefði sæti í flugvél þangað. Hann væri tilbúinn að skipuleggja fyrir okkur skólaheimsóknir sem við fengjum ókeypis,“ segir Ólafur, sem þarna, um fjórum dögum fyrir brottför, fékk það lítt öfundsverða hlutverk að hringja í starfsfólk sitt og færa því tíðindin.

„Þau voru nú ekki beint ánægð með þetta, svo vægt sé til orða tekið,“ rifjar Ólafur upp. Niðurstaðan var sú að þiggja ferðina til Póllands, þótt fjórir úr upphaflega 26 manna hópnum hafi dregið sig úr ferðinni.

„Við þáðum þetta, ekki síst vegna þess að við treystum þeim ekki að endurgreiða okkur. Þegar maður lendir í svona hættir maður að treysta þjónustuaðilanum og efast um að hann geti pungað út nokkrum milljónum til að endurgreiða hópi. Þeir fjórir sem hættu við fengu þó endurgreitt. Þeir stóðu þó við það.“

Ólafur segir að þau sjái ekki eftir því að hafa farið til Póllands enda hafi þau ákveðið að gera gott úr þeim aðstæðum sem upp voru komnar.

„Ferðin út af fyrir sig var ágæt og við skoðuðum skóla í Póllandi með pólskum fararstjóra – það er ekkert vitlaust að gera það fyrir Íslendinga sem fá fullt af pólskum krökkum í skóla. Eftir stendur að það er óafsakanlegt að verða fyrir svona löguðu. En svona nokkuð er ekki einsdæmi og gerist víst.“

Ferðin til Póllands gekk þó ekki snurðulaust fyrir sig, að sögn Ólafs.

„Við áttum að fljúga út seinnipartinn á miðvikudag en vélin kom svo ekki fyrr en um miðjan dag á fimmtudegi. Þannig að 25% af ferðinni til Póllands varð aldrei. Þá kenndu þeir um veðurlagi, sem má vera, það var hvöss vestanátt á Akureyri þegar þetta var og Akureyrarflugvöllur vafasamur sem millilandaflugvöllur. Það má lítið út af bera í veðri til að hann sé ómögulegur til lendingar.“

Hópurinn missti því úr tæpan dag í þokkabót en Ólafur segir að það sem hópurinn fékk út úr ferðinni til Póllands hafi engu að síður verið í góðu lagi.

„En aðdragandinn var sérstakur, mjög sérstakur, og fólk mjög ósátt á þeim tíma – þótt tekist hafi að gera gott úr þessu.“
Ólafur segir að umrædd ferðaskrifstofa hafi orðið fyrir valinu því hún fljúgi beint frá Akureyri og hópurinn viljað spara sér ferð suður til Keflavíkur. Hann segir að skólinn og starfsmenn hans muni hugsa sig tvisvar um þegar þeir velji sér ferðaskrifstofu fyrir næstu ferð.

„Já, það er enginn vafi að við vitum um eina sem við munum ekki velja. Það er alveg ljóst.“

DV.is