Ósk er nýr varaformaður í Framsýn

0
94

Ósk Helgadóttir frá Merki í Fnjóskadal hefur tekið við varaformennsku í Framsýn, stéttarfélagi. Kjörnefnd Framsýnar var sammála um að gera tillögu um Ósk sem varaformann. Áður hafði verið gerð skoðanakönnun meðal þeirra félagsmanna sem gegna trúnaðarstörfum fyrir félagið. Ósk kom afar vel út úr þeirri könnun og greinilegt er að margir bera mikið traust til hennar.

Ósk Helgadóttir er nýr varaformaður Framsýnar og tók hún við embættinu á aðalfundi félagsins síðasta fimmtudag. Mynd: Framsýn.is
Ósk Helgadóttir er nýr varaformaður Framsýnar og tók hún við embættinu á aðalfundi félagsins síðasta fimmtudag. Mynd: Framsýn.is

 

 

 

Ósk flutti ávarp á fundinum þar sem hún þakkaði traustið, ávarpið er svohljóðandi:

 

 

 

 

 

 

Góðir félagar.

Þegar Ágúst Óskarsson formaður Kjörnefndar Framsýnar hringdi í mig í vetur og spurði mig hvort ég vildi taka að mér varaformennsku  í Framsýn datt mér fyrst í hug  að hann Gústi  hefði verið að róta eitthvað í lyfjaboxinu sínu og útkoman af því væri alls ekki góð fyrir hann. Og spurði auðvitað á móti hvort væri ekki allt í lagi með hann. Þetta tilboð kom mér algjörlega í opna skjöldu enda fann ég þessu flest til foráttu og fannst flestir mér hæfari til þess starfa. Er yfirleitt er fljót að afgreiða málin en þetta kom svo flatt upp á mig að ég  þurfti aðeins að fá að hugsa mig um. Hann gaf mér góðfúslega leyfi til að sofa aðeins á þessu, ég melti þetta í nokkra daga  og auðvitað sagði kerlingin  …. já… þar kemur til fjandans keppnisskapið sem mér var ríkulega gefið, Gústi gaf upp boltann og ég stóðst ekki áskorunina.

Fyrir ykkur sem ekki þekkja til mín þá er ég  fædd á Borgarfirði (eystri ) árið 1963, rek reyndar ættir mín hér norður, föðurættin af Reykjalínum komin úr Þorgeirsfirði og móðurættin úr Reykjahlíð. Ég settist að  í Fnjóskadalnum fyrir réttum 30 árum, fylgdi manninum heim á æskustöðvarnar og saman eigum við þrjú uppkomin börn.

Ég er búin að vera viðloðandi stéttarfélagið Framsýn í nokkur ár, fyrst sem trúnaðarmaður og hef setið í trúnaðarmannaráði frá 2010. Verkalýðsumræða var svo sem ekki ný fyrir mér því þau mál voru oft krufin við eldhúsborðið á mínu æskuheimili. Ég er alin upp á íslensku alþýðuheimili  og  foreldrar mínir sátu bæði um tíma í stjórn verkalýðsfélagsins á staðnum. Í samfélagi þar sem menn trúðu á Kaupfélagið næst Guði var kjarabarátta litin hornauga og jafnvel flokkuð undir skæruhernað enda þau fáu fyrirtæki sem á staðnum voru í eigu Kaupfélagsins.  Ég viðurkenni  að mér þótti það ekki skemmtilegt á unglingsárunum þegar ég sá föður minn storma inn á kontór í frystihúsinu vitandi það að hann væri þar að gera athugasemdir sem öfluðu honum ekki vinsælda. En uppeldið mótar mann víst að einhverju leyti og þó mér hafi aldrei lærst þetta með Guð og Kaupfélagið þá lærðist mér gagnrýnin hugsun og  það að standa með þeim sem minna mega sín.

Ég fór ung að vinna fyrir mér, í þá daga var maður fermdur og fullorðinn. Frystihúsið var gjarnan fyrsti viðkomustaður okkar stelpnanna en strákarnir fóru flestir á sjóinn. Í litla þorpinu mínu sem líklega hefur verið eins og í mörgum sjávarþorpum á þeim tíma voru bátar settir á flot þegar voraði og settir  ( eins og það var kallað ) að hausti. Leið flestra ungmenna að heiman lá í Eiðaskóla þar sem við gátum lokið okkar grunnskólanámi og þangað fór ég 15 ára gömul. Mátti þá segja að unginn væri floginn úr hreiðrinu, kom þó tíma og tíma heim til vinnu. Leið mín lá svo eins og margra á þeim tíma  á vertíð og ég upplifði það að vera farandverkamaður í nokkur ár. Það var áður en það þótti ófínt af íslendingum að vinna í fiski. Þetta líf þekkir okkar unga kynslóð ekki í dag, kannski sem betur fer, það var óvægið á köflum og oft mikil og erfið vinna,en einhver sjarmi er yfir því að hafa upplifað þessa tíma. Síðasti viðkomustaður með farandverkalestinni  var Grímsey, en þar kynntumst við hjónin og bjuggum þar síðan með hléum fyrstu búskaparárin.

Í um 20 ár hef ég unnið við Stórutjarnaskóla , hef gengið þar í flest störf eftir þörfum hvers tíma, en hef starfað síðustu tvö árin sem skólaliði. Ég hef einnig unnið töluvert við heimaþjónustu í Þingeyjarsveit í gegnum árin og á þar orðið á bæjum marga góða vini.

Eins og ég sagði í upphafi fannst mér ekki sjálfgefið að ég yrði sú sem tæki við kefli varaformanns í einu öflugasta stéttarfélagi landsins. Hópurinn sem mótar stjórn og trúnaðarmannaráð  Framsýnar er afar virkur, traust og gott bakland og ég er stolt af því að tilheyra þeim. Ég tek líka við góðu búi af konu sem ég ber mikla virðingu fyrir og hefur sinnt þessu embætti  árum saman af miklum dugnaði. Hvort ég get fetað í sporin hennar veit ég ekki, en mun þá gera mitt besta til að móta mín eigin. Hvernig  tekst til verður tíminn að leiða í ljós, traust ykkar félagar góðir er mér mikill styrkur og  ég mun reyna að vinna þau störf sem mér verða falin af alúð og trúmennsku.

Ósk Helgadóttir.

 

Kristbjörg var hún hyllt á aðalfundinum, enda skilað frábæru starfi fyrir Framsýn. Mynd: Framsýn.is
Kristbjörg var hún hyllt á aðalfundinum, enda skilað frábæru starfi fyrir Framsýn. Mynd: Framsýn.is

 

 

Kristbjörg Sigurðardóttir lét af störfum sem varaformaður Framsýnar á aðalfundi félagsins síðasta fimmtudag. Við það tækifæri flutti hún þessa ræðu þar sem hún kom inn á afskipti sín að verkalýðsmálum. Í lok ræðunnar var hún hyllt enda skilað frábæru starfi fyrir Framsýn.

 

 

Kæru  félagar

Mig langar í nokkrum orðum að þakka ykkur fyrir samfylgdina  með mér í gegnum tíðina/við störf  að verkalýðsmálum. Tíminn er orðin langur sem ég hef dvalið við þessi störf   eða  frá árinu 1984 þá sem trúnaðarmaður síðan 1989 fer ég  í stjórn  og frá 1998 sem varaformaður síðastliðin 16 ár.

Um 10 ára skeið var ég formaður  Deildar í heilbrigðisþjónustu innan Verkalýðsfélags Húsavíkur sem náði yfir starfsmenn við Sjúkrahúsið og Hvamm einstaklega samheldin og góður hópur sem var með mér þar,, það var að vísu alltaf nóg að gera því eins og í dag voru endalausar hagræðingar og niðurskurður.

Það hefur verið einstaklega ánægjulegt að starfa innan félagsins þetta langa tímabil með öllu þessu góða fólki sem hefur staldrað við með mér mis lengi þó en aldrei hefur komið upp sú staða að margir hafi horfið frá störfum í einu.

Það segir manni  að það er mikil samheldni í hópnum sem orsakast segi ég af stefnu  Framsýnar og sú stefna viðhelst   vegna þess að við höfum öflugan formann talsmann litla mannsins.

Þrátt fyrir þetta hefur ekki alltaf verið auðveldur róðurinn í baráttunni það hefur slegið í brýnur og fólki og félögum úthýst  frá borðum sambanda.

En að mínu viti hefur félagið Framsýn komið standandi fá þeim væringum og staðið sína plikt ekki breitt stefnu sinni til að Falla inn í vinsældar Klíku hópinn.  Það er mikilvægast að mínu áliti,,, að  maður hafi ekki misst sjónar,,, á því hlutverki sem verkalýðsbarátta er,,, og fyrir hvern maður er að vinna,,, vera sjálfum sér samkvæmur,,, þá standi maður  af sér  áhlaupin með góðri samvisku.

Ég átti mér þann draum   að ég myndi geta hætt störfum þegar ég væri sátt við stöðuna í hreyfingunni að allir væru sáttir við laun sín og kjör.  Að jöfnuður ríkti meðal fólksins í landinu.

Þessi sýn er ekki í kortunum í náinni framtíð og verkalýðsbaráttan heldur áfram hún er og virðist  eilífðarverkefni. Þannig á henni líka alltaf að finnast að hún geti gert betur, í dag en í gær.

Samstarf okkar Kúta hefur verið með afbrigðum gott öll þessi ár ………..  Á einhverjum tímapunkti bauðst  mér að koma til starfa inn á skrifstofunni sem ég þáði ekki og tel að hafi verið rétt ákvörðun.

Ég er og hef alltaf verið bara ein af ykkur  verkakonan af gólfinu það hefur líka hjálpað mér að hugsa sem slík í minni aðkomu að verkalýðsmálum mín Vaktavinna hefur líka gert það að verkum að ég hef getað sinnt ýmsum störfum í frí tíma mínum að degi til.

Það er bara einn formaður…….  en auðvitað hefur hann allt of oft stolið góðum puntum frá mér.

Þakka brautryðjendum og forverum okkar  þá baráttu sem þeir háðu við ekki betri kjör og aðstæður en þau sem við búum við  í dag. Börðust fyrir svo mörgum  af okkar helstu  kjararéttindum sem við eigum enn þann dag í dag.  Þakka þá sterku stöðu sem félagið Framsýn tók í arf og hefur borið þá gæfu til að viðhalda og efla félagið á alla vegu síðan þá.

Þið þekkið þá von mína og ósk um langt skeið að Framsýn beri þá gæfu til að reisa  forverum okkar sanngjarnan mynnisvarða sem prýða megi bæinn okkar.

Góðir félagar án þess að halla á neinn tek ég heillshugar undir orð Kúta í ræðu sinni 1 maí um vináttu okkar, þessi langa samvera okkar hefur mótað okkur og slípað saman þannig að útkoman er eins og hann sagði miklir og persónulegir vinir  það verður ekki af okkur tekið í lengd né bráð ótal margar samverustundir höfum við háð í væringum verkalýðsmála sem og Gaman saman á víðum grundvelli.

Kúti minn hafðu mínar bestu þakkir fyrir allar okkar samverustundir við störf okkar hvort sem er í leik eða starfi það verður vissulega erfitt að slíta sig frá þessu nána samstarfi okkar og ykkar kæru félagar en hugga mig við það  að nú var  mál að linni og tími að hleypa nýjum að.

Ég óska Ósk til hamingju,  og óska henni velfarnaðar í þessu nýja hlutverki sínu. Ég þakka þá höfðinglegu gjöf sem mér var færð 1 maí  og segi    það er alltaf spurning hvað maður á skilið en vissulega er notalegt til þess að vita að einhver hafi haft not að störfum manns.

Ég  nýti mér gjöfina  ,,,,,,,og ber Gullið með stolti  ,,,,,,. Það er ósk mín og von að Framsýn haldi stefnu sinni  sýn og aðkomu að verkalýðsmálum af sömu festu og einurð og verði ávalt talsmaður litla mannsins  áfram sem hingað til.

Ég kveð með þakklæti og gleði yfir því að hafa átt þess kost að starfa innan félagsins öll þessi 30 ár.

Sameinuð stöndum vér sundruð föllum vér.  Kristbjörg Sigurðardóttir