28.01.2012 10:04
Af meðferð á skepnum.
"En hvursu mikils virði er einn rauðmagi? Og hvurs virði er pundið í ýsunni? Ellegar kolinn? Það liggur kanski næst að svara þeirri spurníngu, og segja: Hvað kostar sólin, túnglið og stjörnurnar? Ég geri ráð fyrir að afi minn hafi svarað þessu svo með sjálfum sér, undirskilvitlega, að rétt verð, til að mynda á rauðmaga, sé það verð sem kemur í veg fyrir að upp hrúgist hjá fiskimanni peníngar umfram það sem þarf til nauðsynja." HKL. Brekkukotsannáll.
Ásta Svavarsdóttir bóndi á Hálsi í Köldukinn sendi 641.is eftirfarandi pistil.
Undanfarið hefur átt sér stað umræða um verksmiðjubúskap og er það vel. Umræðan hefur verið æsingalaus og skynsöm. Málflytjendur hafa sagt beinum orðum að verksmiðjubúskapur sé svar við kröfum neytenda um lægra matarverð. Enda er staðreyndin sú að smærri bú eru hætt að standa undir sér. Eina leiðin til að lifa af búskap er að fara út í verksmiðjubúskap því neytandinn er ekki reiðubúinn að borga fyrir velferð dýranna.
Tvískinnungur.
Hættan á tvískinnungi í umræðunni er mjög mikil. Í einni andránni er grátið yfir örlögum dýra, í hinni er kvartað yfir matarverði. Það er allt í lagi að vera hagsýnn neytandi og vilja allan mat sem ódýrastan en það er ekki hægt að vera dýravinur og umhverfisverndarsinni líka.
Vinkona mín, Fía á Sandi, stundar hænsnarækt. Landnámshænurnar hlaupa um frjálsar og una glaðar við sitt. Fía reiknaði það eitt sinn út fyrir mig að það er ódýrara að kaupa kjúkling úti í búð en að tilreiða sinn eiginn. Samt kvarta neytendur stöðugt undan því að kjúklingur sé dýr á Íslandi. Svo berast fréttir af skelfilegri meðferð kjúklinga í verksmiðjubúum og þetta sama fólk sýpur hveljur af hneykslan.
Einhvers staðar kemur kostnaðurinn niður. Það er óumflýjanlegt. Það kostar að hýsa skepnurnar. Það kostar að fóðra þær. Það kostar að sinna þeim. Ef neytendur vilja ekki borga það sem raunverulega kostar að framleiða mat þá verður að skera einhvers staðar niður. Eins og t.d. í húsnæði og þá erum við komin með 17 kjúklinga á fermetra. Nei, það er óásættanlegt en samt er ,,kjúllinn alltaf jafndýr." Hver er krafan? Er krafan virkilega sú að annað fólk eigi að lifa við eða undir fátækramörkum svo neytandinn geti bæði verið hagsýnn og dýravinur? Væri þolanlegra ef þetta fátæka fólk byggi í útlöndum og neytandinn þyrfti aldrei að sjá það?
Valkostir.
Það er hægt að fara ýmsar leiðir. Ein er vitanlega sú að hætta að borða kjöt. Eins og staðan er í dag þá er það ekki hagkvæmari kostur en kannski siðferðilega réttur. Við skulum samt vera meðvituð um að ef allir hætta að kaupa t.d. kinda- og nautakjöt og mjólkurafurðir þá líður ekki löngu þar til íslenskar kýr og kindur verða útdauðar. Það mun enginn halda þessar skepnur sem gæludýr, ekki nema kannski Húsdýragaðurinn. Hitt er hins vegar rétt að það er ekki hægt að fara illa með dýr sem eru ekki til.
Þá er Ísland óheppilega staðsett með tilliti til veðurfars. Hér er fátt hægt að rækta utandyra annað en hey handa skepnum. Og helst með áburði, því miður.
Við gætum lifað á grænmeti ef garðyrkjubændur fengju rafmagn á álversverði og lagt stór landsvæði undir þak. Þ.e.a.s. ef við viljum vera sjálfbær en sjálfbærni í matvælaframleiðslu verður æ mikilvægari eftir því sem mannkyninu fjölgar.
Þá væri hægt að gera úttekt á álagningu milliliða og smásölunnar og sjá hverjir eru frekastir til fjárins. Að halda eitt andartak að stórgrosser sé vinur alþýðunnar er í besta falli barnalegt. Auðvitað brosir hann framan í þig á meðan hann stelur úr vasanum þínum.
Neyta eða njóta?
Það er líka til enn önnur lausn. Hættum að kaupa, kaupa kaupa sem allra, allra mest bara til að henda því. Við hreinsum upp auðlindir jarðar til þess eins að moka þeim á ruslahaugana. Við erum að kæfa jörðina í rusli.
Eins er með mat, skv. fréttum RÚV í nóvember síðastliðnum hendum við um þriðjungi af matnum okkar. Af þessum 17 kjúklingum sem kúldrast saman á einum fermetra, hjartveikir og fótbrotnir með dritbruna fara 5 í ruslið! Er það þess vegna sem maturinn þarf að vera svona ódýr til að við getum fleygt honum? Eða er það af því að hann er svo ódýr að okkur finnst í lagi að henda honum? Hvort kom á undan, verksmiðjuframleidda eggið eða hænan?
Með því einu að hætta að fleygja mat getum við lækkað matarkostnað um 30%. Gerum okkur grein fyrir raungildi hluta. Hvað kostar velferð manna og dýra? Erum við reiðubúin að greiða þann kostnað? Ef ekki, erum við þá tilbúin að standa með þeirri ákvörðun?
Hvernig væri að við hættum að vera neytendur og reyndum frekar að vera njótendur? Hættum að taka meira en við þurfum. Förum að umgangast sköpunarverkið með tilhlýðilegri virðingu. Við hljótum að geta ort jörðina og nýtt okkur auðlindir hennar án þess að misnota þær, kvelja skepnur og arðræna annað fólk.
Ásta Svavarsdóttir
Hálsi.
27.01.2012 20:24
89% Þingeyinga hlynntir því að Vaðlaheiðargöng verði gerð.
317 (89%) kjósenda sögðust vera mjög eða frekar hlynntir því að Vaðlaheiðargöng yrðu grafin, en 31 (8%) sögðust vera frekar eða mjög mótfallin því. 11 svöruðu hvorki né.
80% kjósenda sögðust reikna með því að hætta alveg akstri um Víkurskarðið eftir göng, sumar sem vetur.
20% sögðust ætla að keyra Víkurskarðið áfram eftir göng, nema þegar Víkurskarðið er ófært.
Þegar spurt var um hvort fólk væri tilbúið til þess að borga 1000 króna veggjald fyrir staka ferð í gegnum göngin, sumar sem vetur, sögðust 74% vera tilbúin til þess.
16% kjósenda fannst það og mikið.
59% kjósenda töldu það öruggt að þeir færu oftar til Akureyrar vegna Vaðalheiðarganga en þeir gera í dag.
19% vissu það ekki en 22% reiknuðu ekki með því að fara oftar til Akureyrar vegna ganganna.
81-87% kjósenda töldu að samfélagsleg áhrif Vaðlaheiðarganga yrðu jákvæð fyrir Þingeyinga, með betra aðgengi að heilsgæslu, menntun og að göngin hefðu jákvæð áhrif á ferðamenn.
88% sögðust hafa þurft að hætta við að fara til Akureyrar, einu sinni eða oftar, vegna þess að Víkurskarðið hafi verið ófært.
76% sögðust hafa orðið verðurtepptir á Akureyri einu sinni eða oftar,58% sögðust hafa fest bílinn sinn á Víkurskarðinu einu sinni eða oftar.39% töldu sig hafa orðið fyrir fjárhagslegu tjóni vegna þess að Víkurskarðið hafi verið ófært.
Þegar svör eftir búsetu eru skoðuð sést að íbúar í Skútustaðahreppi eru allir annað hvort mjög eða frekar hlynntir gerð Vaðalheiðarganga. Enginn íbúi þar greiddi atkvæði gegn göngunum. Íbúar í Þingeyjarsveit eru einnig mjög jákvæðir í garð Vaðlaheiðarganga, en einungis 3 af 98 kjósendum þar voru frekar mótfallnir gerð þeirra. Aðeins einn var mótfallin gerð ganganna af íbúum Norðurþings utan Húsavíkur. Einungis 5 kjósendur úr Tjörneshreppi greiddu atkvæði í könnuninni og var einn af þeim mótfallin, tveir voru ekki vissir en þrír voru þeim hlynntir.
Þegar atkvæði Húsvíkinga eru skoðuð kemur í ljós nokkuð meiri andstaða við göngin á Húsavík heldur en annarsstaðar í Þingeyjarsýslu. 22 (13%) kjósendur sögðust vera frekar eða mjög mótfallnir gerð ganganna af 168 sem kusu í könnuninni frá Húsavík.
Nokkuð kemur á óvart að þeir kjósendur sem hafa búsetu utan Þingeyjarsýslu og tóku þátt í könnuninni voru mun hlynntari þeim en ætla mætti. Einungis 4 af 52 sem sögðust búa utan héraðs, voru frekar eða mjög mótfallnir gerð Vaðlaheiðarganga.
Þó svo að könnunin sé ekki kanski alveg samkvæmt ströngustu reglum um skoðannakönnun, eins og úthringikannanir hjá td. gallup, þá gefur hún samt nokkuð góða vísbendingu um vilja Þingeyinga, en 641.is er ekki kunnugt um að gerð hafi verið könnun meðal Þingeyinga um Vaðlaheiðargöng áður.
Niðurstöður könnunarinnar í heild má skoða hér
Svör kjósenda má skoða hér
27.01.2012 20:04
Goðinn hélt upp á Íslenska Skákdaginn.

27.01.2012 19:53
Norðlenska fær útflutningsleyfi fyrir allt kjöt til allra Evrópulanda.
Fram að þessu hefur þurft sérstakt leyfi til að senda þorramat utan, þar með talinn súrmatinn góða, og víst að margir kætast vegna þess að nú verður einfaldara að koma þessari vinsælu vöru til ættingja og vina erlendis.
Ingvar Már Gíslason og Sigurgeir Höskuldsson.
Samevrópsk matvælalöggjöf tók gildi á Íslandi á síðasta ári og strax þá hófst undirbúningur að því að uppfylla öll skilyrði sem sett voru til þess að öðlast umrætt útflutningsleyfi.
Gæðakerfi Norðlenska hefur verið mjög öflugt, en aðallega var um að ræða auknar kröfur við flæði í vinnslu sem þurfti að uppfylla. "Segja má að þetta sé viðurkenning á því gæðastarfi sem fram hefur farið innan fyrirtækisins. Í því taka allir starfsmenn þátt og eiga hrós skilið fyrir," segir Sigurgeir Höskuldsson, gæða- og þróunarstjóri Norðlenska.
Margir Íslendingar erlendis fagna
"Við höfum verið með leyfi til útflutnings á afurðum úr lambakjöti, t.d. hangikjöti, saltkjöti og krydduðu, en getum nú flutt út hvað sem er, hvert sem. Ég veit að Íslendingar erlendis munu fagna þessari breytingu mjög því nú er hægt að flytja út þorramat, þar með talinn súrmat. Leyfið kom í morgun og fyrstu sendingarnar eru tilbúnar. Þær fara frá okkur strax eftir helgi," segir Sigurgeir.
Hann segir gæði hafa verið í öndvegi hjá Norðlenska og fyrirtækið leggi höfuðáherslu á það, hér eftir sem hingað til, að tryggja neytendum góðar vörur. "Samstarf hefur verið við Matvælastofnum sem hefur yfirumsjón með matvælaeftirliti á Íslandi. Eftirlitsdýralæknar frá stofnuninni eru viðstaddir alla þá daga sem slátrað er og veita þeir okkur gott aðhald í gæðamálum," segir Sigurgeir Höskuldsson.
(Norðlenska.is)
27.01.2012 12:14
Tónlist Jóns Hlöðvers í fókus.
Tónverkið Draumur Manúelu, eftir Jón Hlöðver Áskelsson, verður flutt af hinum snjalla flautuleikara, Áshildi Haraldsdóttur og Íslenska flautukórnum á tónleikum Áshildar í Hörpu kl. 22 í kvöld, föstudagskvöld. Tónleikarnir verða teknir upp og verður útvarpað á Rás 1, í þættinum Ópus kl. 21.10 n.k. mánudagskvöld. Þetta verk er nú flutt í þriðja skipti af Áshildi og átta manna flautukór, eða Íslenska flautukórnum. Verkið var frumflutt af sömu listamönnum 16. júlí sl. í Skálholti og hefur hrifið marga áheyrendur fram til þessa.

Jón Hlöðver Áskelsson og Víkingur Heiðar Ólafsson á sviðinu í Hofi. mynd: Kristján Vikudagur.
Talsvert er nú umleikis hjá Jóni Hlöðver, því að sunnudaginn 5. febrúar nk. mun Víkingur Heiðar Ólafsson frumflytja sex píanólög eftir hann í menningarhúsinu Hofi, á fyrstu einleikspíanótónleikum sem þar fara fram. Á efnisskránni verða einnig m.a. Pathetique sónata Beethovens, sónata í a-moll eftir Mozart, einnig íslenskar söngperlur í þeim hrífandi búningi sem Víkingur Heiðar sníður þeim.

